
دکتر عبدالرضا شیخالاسلامی اظهار داشت: تمام منابع و امکانات ما برای ایجاد 2.5 میلیون شغل در منابع بانکی و بودجه دولتی خلاصه نمیشود و امکانات دیگری نیز وجود دارد که بیشتر جنبه نرمافزاری، آموزشی و استفاده از بازارهای سرمایه و نظایر آن را دارد.
وی افزود: دولت ادعا نکرده که برای ایجاد 2.5 میلیون فرصت شغلی صرفا منابع بانکی یا بودجه دولتی کفایت میکند، بلکه برای اجرای این طرح، دولت بیشتر ظرفیتسازی و بسترسازی میکند و در نهایت سرمایه مردمی اعم از نیروی انسانی یا منابع مالی بیشترین نقش و تاثیر را در ایجاد اشتغال خواهد داشت.
وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی در پاسخ به برخی شبهاتی که درباره منابع و سرمایهها برای ایجاد 2.5 میلیون شغل از سوی دولت مطرح میشود، خاطرنشان کرد: تمام منابع و امکانات ما برای ایجاد 2.5 میلیون شغل در منابع بانکی و بودجه دولتی خلاصه نمیشود و امکانات دیگری نیز وجود دارد که بیشتر جنبه نرمافزاری، آموزشی و استفاده از بازارهای سرمایه و نظایر آن دارد.
شیخ الاسلامی تصریح کرد: بسته کاملی از مجموع سیاستها و اقدامات در حوزههای مختلف در قالب ایجاد 2.5 میلیون شغل طراحی شده است که میتواند منجر به ایجاد این تعداد شغل شود.
وی اضافه کرد: ما هم ادعا نکردهایم که برای اجرای این طرح صرفا منابع بانکی یا بودجه دولتی کفایت میکند، بلکه برای اجرای این طرح، دولت بیشتر ظرفیتسازی و بسترسازی میکند و در نهایت این سرمایه مردمی اعم از نیروی انسانی یا منابع مالی که در اختیارشان است، بیشترین نقش و تاثیر را در ایجاد اشتغال خواهد داشت.
توضیح شاهین بیرگانی: وزیر محترم! بیش از 5 ماه از سال گذشته و بانک ها هنوز ریالی برای ده ها هزار طرح تعاونی و خصوصی که سال های سال است تشکیل شده اختصاص نداده اند؟!
این طرح ها متاسفانه از توجیه اقتصادی افتاده اند و تبدیل به قبرستانی شده اند که فقط لازم است به این قبرستان وارد شد و فاتحه ای برای طرح های اشتغالزا قرایت کرد!
به راستی با کدام منابع بانکی می توان دو میلیون و پانصد هزار شغل ایجاد کرد؟ وقتی که سیاست های انقباضی بانک مرکزی و بانک های عامل دیگر با هیچ ساز دولت کوک نمی شوند و هر کدام ساز مخصوص خود را می نوازند!
دکتر عزیز! از منابع مالی مردم سخن گفته اید: " دولت ادعا نکرده که برای ایجاد 2.5 میلیون فرصت شغلی صرفا منابع بانکی یا بودجه دولتی کفایت میکند، بلکه برای اجرای این طرح، دولت بیشتر ظرفیتسازی و بسترسازی میکند و در نهایت سرمایه مردمی اعم از نیروی انسانی یا منابع مالی بیشترین نقش و تاثیر را در ایجاد اشتغال خواهد داشت."
جناب شیخ الاسلامی بزرگوار! از کدام منابع مالی مردم سخن می گویید؟ کسانی که بیکارند و ما آن ها را تشویق می کنیم که بیایند و از طریق تشکل های تعاونی به کار تولید و خدمات بپردازند و فرصت های شغلی ایجاد کنند؟ این عزیزان که همان سهم آورده ی 20 تا 30 درصد خود را نیز ندارند که در اجرای طرح هزینه کنند!
وقتی از وام و تسهیلات بانکی خبری نباشد و دولتمردان چشمشان به "سرمایه مردمی به ویژه منابع مالی مردم باشند که بیشترین نقش و تاثیر را در ایجاد اشتغال داشته باشد." چه کسی حاضر است در زمینه های تولید و خدمات سرمایه گذاری کند؟! آن هم با این واردات بی رویه که از سوی از ما بهتران انجام می شود، طرح های تولیدی و خدماتی بهره برداری شده هم دارند ورشکست می شوند؛ چه رسد به طرح هایی که هنوز خوان نخست رستم را برای اجرایی شدن طی نکرده اند و معلوم نیست تا کی باید منتظر منبسط شدن سیاست های انقباضی بانک مرکزی و شکسته شدن قفل های بانک ها برای استفاده از تسهیلات بانکی بود؟!
وقتی که مطابق اصل چهل و سوم (43) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران که عنوان می کند: " تأمین شرایط و امکانات کار برای همه به منظور رسیدن به اشتغال کامل و قرار دادن وسایل کار در اختیار همه کسانی که قادر به کارند ولی وسایل کار ندارند، در شکل تعاونی، از راه وام بدون بهره یا هر راه مشروع دیگر که نه به تمرکز و تداول ثروت در دست افراد و گروههای خاص منتهی شود و نه دولت را به صورت یک کارفرمای بزرگ مطلق درآورد." چرا باید به منابع نداشته ی مالی مردم- که همیشه هشت را گرو نه دارند- چشم دوخت؟!
اصل 43 قانون اساسی را که برای بایگانی کردن ننوشته اند؟! مسوولان عزیز همواره باید با چشم به این اصل برای ایجاد اشتغال بیکاران- که مرتب از آن دم می زنند- تلاش کنند و قدم بردارند، نه این که چشم به جیب های تارعنکبوت بسته ی بیکاران و متقاضیان اشتغال در قالب طرح های تعاونی و خصوصی بدوزند!
نگارنده، اگرچه هیچ گاه نا امید نبوده و همواره ضرب المثل:"در نا امیدی بسی امید است"، را مد نظر داشته است، اما آینده ی خوبی را برای سرمایه ی انسانی مردم و وقت گران بهای متقاضیان اشتغال - که دارد پای طرح های اشتغالی هدر می رود و متاسفانه مسوولان ذی ربط نیز فقط نظاره گر هستند- پیش بینی نمی کند!
نظرات ()